14 november 2021

serie

Fotografe Wiosna van Bon heeft drie jongeren waarmee het Beelddepot contact heeft gefotografeerd, waarbij ze hun dag visualiseerde. Het doel: jongerendakloosheid realistisch in beeld brengen. In de toekomst volgen er meer verhalen en beelden, die ook door andere beeldmakers gemaakt worden.

08:04 Dit is de gang van de jongerenafdeling in de crisisopvang. Ik verbleef hier maandenlang.  

09:18 Eens per week haal ik hier mijn post op. Toen ik dakloos werd had ik nog geen postadres. Ik miste allerlei rekeningen. 

10:53 Doordat ik veel buiten ben heb ik een band met dieren. Zij spenderen ook een groot deel van de tijd buiten.

11:26: Sommige dagen duren lang. Dan speel ik de hele dag spelletjes op mijn telefoon.

11:47: Op straat kom je veel mensen tegen. Met sommige klikt het, met anderen heb ik niet zo veel. Soms ben je samen zodat je niet alleen bent.

12:35: Ik weet precies waar en hoe laat ik gratis koffie of wat te eten kan halen. Soms ga ik naar de kerk, daar is iedereen welkom

13:26 Ik ga vaak naar een sport- of skatepark, ondanks dat ik door medische redenen niet kan sporten. Niemand kijkt raar op naar wanneer ik daar de hele dag ben. 

14:02 Vanuit de opvang neem ik vaak brood mee. Zo heb ik altijd wat te eten gedurende de dag.

15:11 Ik mag pas ’s avonds weer de opvang in, ongeacht het weer.

15:40 Ik sleep iedere dag alles mee wat ik heb en wordt daarom aangezien voor toerist.

17:55 Eerst wist ik nog niet dat er een crisisopvang voor jongeren bestond. Ik ging naar het zwembad of boekte een hotelkamer om mezelf en mijn kleren te kunnen wassen.

18:26: Ik zou nooit in de stad op straat slapen, dat voelt niet veilig. Ik slaap bij anderen op de bank en zorg dat ik vroeg in de ochtend weer vertrokken ben.

20:00: De meeste vrienden weten niet eens dat ik dakloos ben. Ik neem ze nooit mee naar de opvang. 

20:36 Ik ben blij dat ik een kamer voor mezelf heb. Welke kamer je krijgt en met wie je deze deelt heb je niet voor het zeggen in de crisisopvang.